Week 19: Kampot, Sihanoukville en Monkey Maya

Weer een week voorbij. Eerlijk gezegd schrok ik er een beetje van dat dit alweer week 19 is. Ik wil niet zeggen dat het voelt alsof het een paar weken geleden is, maar het voelt ook zeker niet als 19 weken. Ondanks dat ik inmiddels wel momentjes krijg dat ik even naar huis wil – gewoon even een weekje iedereen zien, lekker eten en genieten van mijn eigen bedje en spulletjes – geniet ik nog steeds elke dag van dit droom avontuur.

Donderdag ging ik per bus van Phnom Penh naar Kampot, dit was een rit van ongeveer 4 uur. Ondanks dat ik niet dol ben op bussen, vind ik 4 uur nog te overzien. Wat wel een beetje jammer was, was dat onze chauffeur kei agressief aan het rijden was – constant toeteren naar scooters of andere auto’s terwijl dit niet nodig was, op de meest rare momenten gas geven en dan keihard remmen – en te pas en onpas stopte. Zo hadden we binnen een uur 3 ‘korte tussenstops’ en niemand wist eigenlijk wat hier het nut van was. Het laatste uur van onze rit begon het ook nog eens keihard te regenen. Normaal gesproken is regen niet zo erg als je in een busje zit, maar ons busje bleek allesbehalve waterdicht te zijn... Gelukkig konden we er uiteindelijk nog wel om lachen aangezien onze spullen verder niet echt nat geworden waren. Rond 16u kwamen we aan in Kampot en namen we een tuktuk naar ons hostel. Behalve dat we gillend – letterlijk! – ontvangen werden in het hostel door de mevrouw achter de balie, beetje overdreven, leek het hostel wel prima. Nadat we onze spullen op de kamer geïnstalleerd hadden zijn we gaan poolen – iets heel fijns aan Azië is dat eigenlijk bijna alle pooltafels gratis zijn. Na een paar potjes pool zijn we wat gaan eten in het hostel restaurant waar we in gesprek raakten met een Brits koppel van mijn leeftijd en de rest van de avond hebben we leuke gesprekken gehad met deze Britten.

Vrijdag hebben we samen met het Britse koppel een scooter gehuurd en zijn we allereerst naar watervallen in de buurt gereden. Aangekomen bij de watervallen bleken we de enigen te zijn. Ondanks dat de watervallen momenteel niet enorm indrukwekkend waren, droogseizoen, was het wel erg leuk om deze watervalletjes te zien en hier in alle rust van te kunnen genieten. Na de watervallen besloten we door te rijden naar Bokor national park. In dit nationale park zijn allerlei dingen te doen, maar wij vonden vooral “Ghost town” een must. De wegen naar boven door het nationale park waren echt prachtig om te rijden en waren ook gewoon goed en vergelijkbaar met Nederlandse wegen. Halverwege de route kwamen we een groot Boeddhabeeld waar we besloten te stoppen. Hier hadden we perfecte timing voor, want toen we net bij het beeld stonden kregen we een tropische bui over ons heen. Gelukkig konden we schuilen. Nadat het was gestopt met regenen reden we verder naar boven naar “Ghost town”. Een uur later kwamen we eindelijk bij de beroemde ghost kerk, welke inderdaad wel iets spookachtigs had. Gaaf om te zien! Na de kerk bekeken we nog het oude casino, welke echt in de middle of nowhere lag en moeilijk in te beelden was als casino nu deze helemaal vies was en leeg stond. Op de weg terug naar beneden moesten we halverwege nog stoppen voor aapjes op de weg die iemand zijn tasje met eten gepikt hadden en hier in alle rust midden op de weg van aan het genieten waren. Aziatische apen zijn echt niet mijn ding! Na bijna 2 uur kwamen we, vlak voor zonsondergang, weer aan in Kampot waar we met zijn vieren wat gegeten hebben voor we teruggingen naar het hostel. In het hostel bleken we twee nieuwe, Nederlandse, kamergenootjes te hebben waarmee we leuk gepraat hebben.

Zaterdag gingen we samen met onze Nederlandse kamergenootjes naar Arcadia Waterpark. Dit was een waterpark aan de rivier op ongeveer 20 minuten rijden. In het waterpark hadden ze behalve een enge glijbaan nog een schommel waar je vanaf kon springen, een parcours door het water en mijn favoriet: een groot springkussen waar vanaf je gelanceerd werd. Na een ochtendje waterpret gingen we terug naar het hostel waar onze kamergenootjes een kookworkshop gingen doen en Maarten en ik door zijn gereden naar Kep om te gaan lunchen. Onderweg kwamen we veel koeien tegen welke gewoon op straat liepen of afgesloten wegen (gewoon hoofdwegen!) waar tenten werden opgebouwd voor bruiloften. Grappig hoe dit allemaal kan. Na een lunch in Kep reden we terug naar Kampot waar we onze scooters hebben ingeleverd en met een prachtige zonsondergang in de haven terugliepen naar ons hostel. Bij het hostel hebben we nog wat gegeten en in de avond heb ik samen met Maarten en Don (kamergenootje) bij de rooftopbar nog wat gedronken.

Zondag ging de wekker alweer vroeg omdat we met de bus naar Sihanoukville zouden gaan. In tegenstelling tot de vorige bus, stopte deze bus geen enkele keer en rond een uurtje of 2 kwamen we aan in Sihanoukville bij ons hostel. Omdat we nog niet gegeten hadden, besloten we dit eerst te doen. Toen ik toasties bestelde was ik blij verrast dat deze toasties Nederlandse tosti’s met ham en kaas bleken te zijn! Yummyyyy! Na de lunch zijn we een local marktje over gelopen en vanaf hier hebben we een tuktuk gepakt naar een strandje. Het strand was prachtig wit met erg fijn zacht zand, hier hebben we dan ook de rest van de middag heerlijk gezeten. Na een tijdje kwam er nog een lokaal vrouwtje pedicures aanbieden, toen ze zei dat verzorgen en lakken slechts $4 was besloot ik eens gek te doen en mijn teennageltjes rood te lakken – wie had dat verwacht! Nadat de zon ondergegaan was gingen we terug naar het hostel waar tot onze verbazing eredivisie werd uitgezonden. In de rust liepen we naar het buurhotel om een tuktuk te regelen voor de volgende dag en raakte ik in gesprek met Laila, de zus van Daniel (mijn Canadese maatje uit Saigon). Weer terug in de hostelbar werd er ineens een keu tegen me aangedrukt en bleek ook Calvin, een andere jongen uit Saigon, in Sihanoukville te zitten. Toeval! Omdat de voetbal weer begon ben ik eerst nog voetbal gaan kijken en in de avond heb ik nog gezellig gedaan met Laila. Omdat zij allemaal uitgingen en ik hier geen kracht voor had/zin in had, liep ik terug naar mijn kamer waar ik nog met Anniek gebeld heb en daarna ben ik lekker gaan slapen.

Maandagochtend, na een tosti (surprise!) en fruit ontbijt, gingen we per tuktuk naar Monkey Maya. Monkey Maya is een mini resort in de middle of nowhere in het Ream National Park. Op weg naar Monkey Maya stopte de tuktuk nog verschillende keren om boodschappen en drank op te pikken en daarna reden we eindelijk weg van de mensheid. Aangekomen bij Monkey Maya was ik blij verast toen bleek dat ik toch (storende) 4G heb. De Chinezen kopen echt alles op in Cambodja, zo ook Ream National Park en daardoor is er hier nu wel een soort van bereik. Soms zijn die Chinezen toch best nuttig haha. Nadat we hadden ingecheckt en geluncht ben ik op een lounge stoel gaan liggen in de lobby/bar. Blijkbaar was mijn lichaam uitgeput, want ruim een uur later werd ik wakker. Wel met prachtig uitzicht overigens! In de avond hebben we nog kaartspelletjes gespeeld met 2 Nederlandse meiden en rond 23u gingen Sarah, Maarten en ik opzoek naar lichtgevende plankton. Helaas blijkt de maan niet goed te staan ofzo, dus moesten we het doen met een paar spikkeltjes.

Toen ik dinsdag rond half 10 wakker werd bleek ik de enige te zijn die kan uitslapen met deze warmte. We zitten letterlijk in de middle of nowhere waar we het grootste gedeelte van de dag geen stroom hebben en hebben dus ook geen airco of ventilator op de kamer. Na twee maanden zweten in Ghana, was ik deze temperaturen echter wel redelijk gewend en heb ik hierin leren slapen. Ideaal haha. Na wat gehaat op deze skill en een ontbijt met Sarah en Maarten zijn we gaan hiken. Allereerst naar een kleine local village waar we wat zijn gaan drinken en ik met een kei schattig kindje gespeeld heb met zijn autootjes en daarna wilden we doorlopen naar Princess Island. De weg hield echter ineens op, dus we besloten via het strand – rotsen – te lopen met prachtige uitzichten. Na wat geklauter kwamen we aan bij het eilandje welke wordt gerund door Chinezen. Het eilandje was echt mini en voor $5 kon je in 3 minuten eromheen lopen over plankjes. Hier hebben we maar vriendelijk voor bedankt. Weer terug bij het hostel bleek dat we bijna 10km gelopen hadden en zijn we de rest van de middag lekker gaan relaxen in de bar, waar Sarah en ik ons vermaakt hebben met Sudokus. Na een tijdje kreeg mijn lichaam weer energie en ben ik nog een strandwandeling gaan maken onder het genot van een prachtige zonsondergang. Weer terugnam ik afscheid van Sarah die naar Vietnam gaat. Maarten en ik hebben toen nog wat gegeten en gedobbeld. Rond 10 hebben we nog gekeken of de plankton het vandaag beter deed, maar dat was helaas niet het geval, toen ben ik maar in bed gaan netflixen.

Woensdag lukte het mij wederom om langer te slapen dan de rest. Na een lazy morning ben ik naar het strand gegaan waar ik genoten heb van de heerlijk heldere en warme zee. Normaal vind ik de zee niet zo fijn, omdat ik het eng vind, maar omdat het water hier zo helder is en we eigenlijk geen beestjes gezien hadden durfde ik wel. Vanuit de zee ben ik onder de douche gestapt en de rest van de middag heb ik heerlijk genoten van alle rust en ben ik bezig geweest met deze blog. Ondanks dat ik deze middle of nowhere inmiddels wel weer zat ben, denk ik dat mijn lichaam hier wel even blij mee was.

Morgen vliegen we naar Siem Reap. Van mijn Nederlandse kamergenootjes in Kampot kreeg ik te horen dat in Siem Reap een Nederlandse snackbar zit en sinds ik dit weet kijk ik eigenlijk al uit naar een kaassoufle en bitterballen. Verder heb ik nog geen idee wat ik in Siem Reap ga doen behalve Angkor Wat – het beroemde tempelcomplex. Daarnaast ben ik na Siem Reap ook compleet koos planningloos, dus op naar nieuwe plannen en avonturen. Jullie gaan het de volgende keer horen.

Liefs vanuit de middle of nowhere!

Ps. zou ook een beetje warmte en zon meesturen, aangezien ik begrepen heb dat de voorjaarsvakantie daar kouder is dan de kerstvakantie…